Przedmiot: Zagr. Polityka Ekonomiczna

25 pyt i odp z ZPE

Pobierz ten dokument Wróć do kategorii

1. Co możesz powiedzieć o roli państwa w gospodarce rynkowej?
Państwo odgrywa istotną rolę we współczesnej gospodarce opartej na mechanizmach rynkowych. Polega ona na stworzeniu programu gospodarczego wraz z narzędziami oddziaływania na proces gospodarczy, czyli polityki gospodarczej. Państwo i jego funkcje są reprezentowane przez rząd. Wobec tego polityka gospodarcza odnosi się do problemów ekonomicznych oraz sposobów ich rozwiązania przez rząd. Podstawowym zadaniem państwa, a więc rządu, w gospodarce rynkowej jest przede wszystkim stworzenie warunków do realizacji wzrostu gospodarczego kraju oraz wzmocnienie jego pozycji w systemie gospodarki światowej. W tej sytuacji państwo pełni funkcje interwencyjne w zakresie polityki gospodarczej. Funkcje interwencyjne to: ochronna zewnętrzna (polityka celna chroni produkcję krajową przed zagraniczną konkurencją), ochronna wewnętrzna (zwalczanie praktyk monopolistycznych i obrona konkurencji, a także łagodzenie skutków nierównej siły ekonomicznej różnych gałęzi gospodarczych), stabilizacyjna (utrzymanie na bezpiecznym poziomie wahań bezrobocia i inflacji), ekonomiczno-rozwojowa (stymulowanie tempa wzrostu poziomu gospodarczego i wpływanie na pożądane zmiany strukturalne w gospodarce), społeczno-socjalna (podział produktu krajowego brutto, obrona i ochrona części społeczeństwa żyjącego z pracy najemnej oraz walka z bezrobociem) i społeczno-usługowa (świadczenie usług socjalnych, np. ochrona zdrowia, pomoc społeczna, ochrona rodziny). Zakres interwencji państwa w gospodarkę jest stale przedmiotem sporów i dyskusji. Zwolennicy teorii liberalnych głoszą, że im mniej państwa w ekonomice tym lepiej. Przeciwne stanowisko zajmują zwolennicy teorii socjaldemokratycznych, uważając, że państwo ma obowiązek podziału produktu krajowego brutto w imię sprawiedliwości społecznej. Wśród ekonomistów panuje zgodność co do następujących zadań państwa: dokonywanie regulacji prawnych, ochrona własności, redystrybucja dochodów przez budżet, eliminowanie zakłóceń rynkowych oraz występowanie w roli podmiotu w stosunkach ekonomicznych. 

2. Dlaczego liberalnie zdeterminowana doktryna ekonomiczna sprzeciwia się aktywnej interwencji państwa w życie gospodarcze
Interwencjonizm państwowy jest negowany przez liberałów jako szkodzący w funkcjonowania rynku; powinien mieć miejsce jedynie w momentach krytycznych; nie należy stosować go w tych dziedzinach gospodarki, które tego nie wymagają, ale powinien mieć miejsce tam, gdzie są one najsłabsze. Interwencja powinna wkraczać kiedy rynek zawodzi, a poczynania państwa powinny być jawne o czym powinna być powiadamiana opinia publiczna. W modelu liberalnym podstawę stanowi gospodarka rynkowa. Charakterystyczne cechy tego modelu: -Przeciwieństwo państwa opiekuńczego, -Niskie wydatki na zabezpieczenie socjalne w wydatkach publicznych, - Ubezpieczenia społeczne oparte są na usługach prywatnych i ubezpieczeniach prywatnych, - Pomoc państwa i obywateli nie jest obowiązkowa, - Zakres instytucji państwa jest marginalny.
Poszukiwanie przez rząd sprawiedliwości społecznej może okazać się szkodzące dla rynku
Uważa się że państwo powinno nie interweniować pozostając to rynkowi który rozwiąże wszystkie problemy
Interwencjonizm pa�

�stwowy powinien mieć jedynie miejsce tylko w sytuacjach kryzysowych. Hasła to : wolny rynek, państwo prawa, własność prywatna, wolność indywidualna
Przedstawicielami tego modelu byli F. A. von Hayek, M. Friedman, R. Nozick.
F. A. von Hayek jest noblistą z 1974 roku. Jego poglądy stanowiły podstawowe założenia dla ekonomistów. On wyprowadza instytucję państwa z ewolucji kulturowej, wolność jednostki nie powinna być zyskiwana kosztem dostępu do informacji, które mogą stać się wykorzystane do odnoszenia własnych korzyści.
Sprawiedliwość to podział dóbr, które nie odpowiadają lokacji rynkowej są przez niego negowane. Ważny jest popyt, który decyduje o wszystkim. Bezosobowy rynek decyduje o tym co jest sprawiedliwe.
Dotacje są niebezpieczne, oraz odbierają wolność jednostki. Liberałowie krytykują redystrybucję dochodów. F. A. von Hayek neguje słuszność progresywnego systemu podatkowego.

3.Dlaczego keynesiści i neokeynesiści popierają interwencję państwa w życie gospodarcze
Keynes posługiwał się często pojęciem całkowitego popytu, będącego ogólną sumą zapotrzebowania na dobra i usługi w całym systemie ekonomicznym. Pojęcie to znane było też w klasycznej ekonomii. Zdaniem Keynesa jednak poziom produkcji i zatrudnienie wynika właśnie z całkowitego popytu, podczas gdy w ekonomii klasycznej to osiągnięty poziom produkcji i dostosowane do niego płace decydowały o całkowitym popycie. W analizie Keynesa taki sposób radzenia sobie z kryzysem tylko pogarszał sytuację. Obniżanie płac i wzrost stóp procentowych powoduje w jego ujęciu spadek popytu i jednocześnie wzrost środków na kolejne inwestycje. Inwestowanie przy spadku popytu staje się jednak zbyt ryzykowne i dlatego środki na inwestycje ściągnięte z rynku zamiast generować nowe miejsca pracy i co za tym idzie powiększać całkowity popyt, pozostają niewykorzystane w bankach. Popyt więc cały czas spada, nie powstają nowe inwestycje, kolejne przedsiębiorstwa bankrutują na skutek spadku popytu i kryzys się coraz bardziej pogłębia. Zdaniem Keynesa, aby wyjść z tego błędnego koła, należy w czasie kryzysu pobudzać popyt. Należy zatem obniżać stopy procentowe, obniżając tym samym koszty inwestycji, stosować ulgi inwestycyjne w systemie podatkowym, ratować upadające przedsiębiorstwa, a nawet bezpośrednio "pompować" pieniądze w rynek za pomocą bezpośrednich inwestycji państwa, czyli stosować na możliwie jak najszerszą skalę rozmaite działania interwencjonistyczne
Neokeynesizm, nurt współczesnych poglądów ekonomicznych łączący tradycyjną analizę keynesistowską z elementami monetaryzmu (zwłaszcza w perspektywie długookresowej). 
Rozróżniając produkcję potencjalną (przy pełnym wykorzystaniu czynników wytwórczych) i realną (z reguły niższą) neokeynesiści są zwolennikami aktywnej polityki stabilizacyjnej państwa w krótkich okresach, zmierzającej do zapewnienia równowagi przy pełnym wykorzystaniu czynników wytwórczych. Pozwala to ich zdaniem skrócić okres, w którym gospodarka samoczynnie (poprzez działanie mechanizmu rynkowego) powróciłaby do równowagi, i zmniejszyć straty wynikające z niższej produkcji realnej.
W długim okresie natomiast uznają słuszność poglądów monetarystycznych o konieczności ograniczenia tempa wzrostu podaży pieniądza w celu przeciwdziałania inflacji oraz znaczenie polityki podażowej dla pobudzenia trwałego wzrostu gospodarczego. Głównym założeniem neokeynesistów jest sztywność płac i cen. Akceptują również założenie neutralności pieniądza przy doskonale elastycznych cenach i placach . Oznacza to, że reagują one na zmiany popytu wolniej niż wielkości realne, czyli np. wielkość produkcji czy poziom zatrudnienia.

4. W jakich okresach historycznych przewagę uzyskiwały teorie zdeterminowane liberalnie, a w jakich keynesowskie.
W XVIII w. powstała doktryna liberalizmu gospodarczego, która postulowała ograniczenia interwencji państwa w sprawy gospodarki do niezbędnego minimum. Pod koniec XIX w. wykształciły się następujące doktryny społeczno-ekonomiczne
Lata 50-te i 60-te XX w. były okresem zdecydowanej dominacji koncepcji keynesowskich w polityce ekonomicznej większości krajów zachodnich o gospodarce rynkowej. Keynes wskazywał na potrzebę stałego angażowania się rządu w sprawy gospodarcze. Nadawano państwu funkcje opiekuńcze. Kryzys energetyczny po wojnie arabsko-izraelskiej w 1973r. przeobraził się w recesję i ukazał słabość keynesowskich metod pobudzania koniunktury. Nastąpił zwrot w stronę tendencji liberalnych.

5. Jakie jest twoje stanowisko w sprawie doktryny neoliberalnej i neokeynesowskiej
Neoliberalizm - krytykował keynesistów, głównym hasłem była obrona zasad wolnego rynku oraz krytyka ingerencji państwa w gospodarkę.
Zwolennicy doktryny neoliberalnej postulują, aby państwo realizowało jedynie wąsko rozumiane zadania publiczne w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego, obrony narodowej, ochrony środowiska, ładu przestrzennego, dróg publicznych. Jednocześnie są przeciwni nieodpłatnej realizacji przez państwo i inne związki publiczno prawne zadań społecznych w zakresie usług socjalno-kulturalnych i zabezpieczenia społecznego. Wyjątek stanowią jedynie szczepienia ochronne, które powinny być obligatoryjne i nieodpłatne, gdyż zapobiegają epidemiom oraz szkolnictwo podstawowe i gimnazjalne. W gospodarce neoliberalnej zakres zadań władzy publicznej jest wąski i podatki mogą być względnie niskie. Najbliższa modelowi gospodarki neoliberalnej jest gospodarka amerykańska, w mniejszym stopniu japońska. Zwolennicy doktryn neoliberalnych postulują aby podatki pełniły wyłącznie funkcję fiskalną, aby były one neutralne, a więc nie zakłócały działania mechanizmu rynkowego. W praktyce jednak żaden podatek nie jest w pełni neutralny.


6.Jakie są podstawowe cechy interwencjonizmu umiarkowanego, wyważonego i rozsądnego
1) Rynek samoczynnie funkcjonuje. Jeśli w tej ocenie przeczą układy, argumenty, które wytyczają keynesiści, część faktów, to że państwo nie pozwala na nadmierne funkcjonowanie rynkiem.
2) Interwencje państwowe narzuca prawa osób, jednostek (one są nieuchronne), wkraczając na rynek.
3) Państwo nie jest zdolne do interweniowania decyzji, (mogą być błędne albo szkodliwe).
4) Decydenci rządowi nie ponoszą odpowiedzialności za błędne decyzje. A biznesmeni muszą płacić własnym majątkiem.
5) Interwencjonizm państwowe zakłóca przebieg...
6) Interwencjonizm państwowe definiują rynkowy układ cen i w ten sposób narzucają fałszywe sygnały.
7) Interwencjonizm państwowy ogranicza inicjatywę jednostek i zespołów.

7. Jak byś mógł zdefiniować pojęcie zagranicznej polityki ekonomicznej.
Definicja "zagranicznej polityki ekonomicznej"
Całokształt środków, zabiegów i posunięć państwa, oddziałuje ono- kontroluje nawet bezpośrednio swoje obroty za granicą.&nbs li np. wielkość produkcji czy poziom zatrudnienia.

4. W jakich okresach historycznych przewagę uzyskiwały teorie zdeterminowane liberalnie, a w jakich keynesowskie.
W XVIII w. powstała doktryna liberalizmu gospodarczego, która postulowała ograniczenia interwencji państwa w sprawy gospodarki do niezbędnego minimum. Pod koniec XIX w. wykształciły się następujące doktryny społeczno-ekonomiczne
Lata 50-te i 60-te XX w. były okresem zdecydowanej dominacji koncepcji keynesowskich w polityce ekonomicznej większości krajów zachodnich o gospodarce rynkowej. Keynes wskazywał na potrzebę stałego angażowania się rządu w sprawy gospodarcze. Nadawano państwu funkcje opiekuńcze. Kryzys energetyczny po wojnie arabsko-izraelskiej w 1973r. przeobraził się w recesję i ukazał słabość keynesowskich metod pobudzania koniunktury. Nastąpił zwrot w stronę tendencji liberalnych.

5. Jakie jest twoje stanowisko w sprawie doktryny neoliberalnej i neokeynesowskiej
Neoliberalizm - krytykował keynesistów, głównym hasłem była obrona zasad wolnego rynku oraz krytyka ingerencji państwa w gospodarkę.
Zwolennicy doktryny neoliberalnej postulują, aby państwo realizowało jedynie wąsko rozumiane zadania publiczne w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego, obrony narodowej, ochrony środowiska, ładu przestrzennego, dróg publicznych. Jednocześnie są przeciwni nieodpłatnej realizacji przez państwo i inne związki publiczno prawne zadań społecznych w zakresie usług socjalno-kulturalnych i zabezpieczenia społecznego. Wyjątek stanowią jedynie szczepienia ochronne, które powinny być obligatoryjne i nieodpłatne, gdyż zapobiegają epidemiom oraz szkolnictwo podstawowe i gimnazjalne. W gospodarce neoliberalnej zakres zadań władzy publicznej jest wąski i podatki mogą być względnie niskie. Najbliższa modelowi gospodarki neoliberalnej jest gospodarka amerykańska, w mniejszym stopniu japońska. Zwolennicy doktryn neoliberalnych postulują aby podatki pełniły wyłącznie funkcję fiskalną, aby były one neutralne, a więc nie zakłócały działania mechanizmu rynkowego. W praktyce jednak żaden podatek nie jest w pełni neutralny.


6.Jakie są podstawowe cechy interwencjonizmu umiarkowanego, wyważonego i rozsądnego
1) Rynek samoczynnie funkcjonuje. Jeśli w tej ocenie przeczą układy, argumenty, które wytyczają keynesiści, część faktów, to że państwo nie pozwala na nadmierne funkcjonowanie rynkiem.
2) Interwencje państwowe narzuca prawa osób, jednostek (one są nieuchronne), wkraczając na rynek.
3) Państwo nie jest zdolne do interweniowania decyzji, (mogą być błędne albo szkodliwe).
4) Decydenci rządowi nie ponoszą odpowiedzialności za błędne decyzje. A biznesmeni muszą płacić własnym majątkiem.
5) Interwencjonizm państwowe zakłóca przebieg...
6) Interwencjonizm państwowe definiują rynkowy układ cen i w ten sposób narzucają fałszywe sygnały.
7) Interwencjonizm państwowy ogranicza inicjatywę jednostek i zespołów.

7. Jak byś mógł zdefiniować pojęcie zagranicznej polityki ekonomicznej.
Definicja "zagranicznej polityki ekonomicznej"
Całokształt środków, zabiegów i posunięć państwa, oddziałuje ono- kontroluje nawet bezpośrednio swoje obroty za granicą. 
- warunki i sposób zawierania transakcji w celu osiągnięcia określonych środków i zabiegów państwa.
Zagraniczna polityka ekonomiczna - jest to świadome (wie, czego chce), aktywne i całościowe (obejmuje całość) oddziaływanie państwa na stosunki gospodarcze z zagranicą. 
Zakres zagranicznej polityki ekonomicznej:
- stosunki towarowe (ex/im) danego kraju z zagranicą,
- stosunki usługowe (ex/im) danego kraju z zagranicą,
- przepływ czynników produkcji między krajem a zagranicą (ludzi, kapitału, technologii, bogactw naturalnych)
- 
8. Jakie znasz modele zagranicznej polityki ekonomicznej.
- wolnorynkowy
- sterowany przez rząd
- scentralizowany

9. Jakie są cele zagranicznej polityki ekonomicznej.
Cele zagranicznej polityki:
1)zapewnienie towarów krajowych do rynków zagranicznych, (torowanie drogi, dostępu do rynku)
2)ochronę rynku wewnętrznego przed naporem, nieuczciwą konkurencją
3)przeciwdziałanie nadmiernym naruszeniom, handel służy do równoważenia bilansu zagranicznego kraju, ochrona równowagi bilansów płatniczych.
Cele zagranicznej polityki ekonomicznej - to preferowane przez państwo kierunki rozwoju stosunków gospodarczych z zagranicą. Dzielimy je na:
a)krótkookresowe (do 1 roku) - są zmienne w czasie, sprzeczne ze sobą wzajemnie; celem może być: zmiana ilościowa w eksporcie lub imporcie, zmiany terms of trade (relacji cen), zmiany salda bilansu handlowego, zmiany salda obrotu kapitałem spekulacyjnym;
b)średniookresowe (od 1-5 lat) - są mniej zmienne w czasie i mniej sprzeczne niż krótkookresowe, ale bardziej niż długookresowe; przepływ usług, kapitału spekulacyjnego, siły roboczej;
c)długookresowe (od 5-20 lat) - powinny być stałe i niezmienne w czasie, nie mogą być sprzeczne ze sobą. Jeżeli cele są sprzeczne i zmienne to znaczy, że prowadzi się złą politykę. Cele powinny być dostosowane do panujących warunków.


10. Scharakteryzuj zintegrowany (ogólny) cel zagranicznej polityki handlowej.
Zintegrowany cel polityki ekonomicznej/ możemy powiedzieć że jest to;
- stymulowanie rozwoju własnej gospodarki.
1. Funkcja handlu zagranicznego pozwala na przystosowanie towarowej struktury wytworzonego PKB do potrzeb konsumpcyjnych inwestycyjnych konsumenta.
* PKB jest roczną produkcją. Sumuje się towary i usługi w ciągu roku się je wycenia i określa się sumę. PKB ogromne towary i usługi
3 podstawowe funkcje
* polega na przystosowaniu struktury towarowej do potrzeb konsumpcyjnych (przeznaczane na powiększanie i odnawianie np. maszyn) i inwestycyjnych (żeby można było skutecznie inwestować)
Istnieje konieczność przystosowania jakby nie było dużo towarów i usług to każde państwo nie jest w stanie wytworzyć tej całej masy towarowej, potrzeby i inwestycje.
Żaden kraj współczesnego świata, nie jest samowystarczalny zawsze jakiś wyrobów brakuje (kawa, herbata, odzież, wina, maszyny budowlane, elektronika, maszyny drogowe) Potrzeba przystosowania importu jest nieuchronna w każdym kraju. Nadwyżki towarowe (gaz, ropa) surowce.
Struktura PKB ma pewne nadwyżki towarowe.
2. Nadwyżki, jesteśmy bogaci w węgiel - 20 milionów ton rocznie, siarka, miedź - jesteśmy potęgą światową, artykuły spożywcze - unijne mamy nadwyżki. 
Transformacje strukturalne wytwarzanego produktu, dokonuje się systematycznie.
Struktura wzbogaca się pod wpływem istniejących przedsiębiorstw.

W handlu zagranicznym mamy do czynienia z większą pulą inwestycji i konsumpcji. Handel zagraniczny jest stymulatorem. Ma specjalne organy, placówki zagraniczne. Państwo stara się zapewnić ażeby był strumień proeksportowy.

11. Co to jest kurs walutowy ?
Kurs walutowy - cena danej waluty wyrażona w innej walucie. Miejscem transakcji, na którym przedmiotem są waluty krajowe jest rynek walutowy; sprzedaje się jedną walutę w zamian za inną. Mowa jest o rynku, należy podkreślić, że występuje na nim: podaż, popyt, i cena

12. co możesz powiedzieć o wymienialności walut i ich rodzajach ?
Wymienialność waluty to gwarantowana prawem możliwość swobodnej wymiany waluty krajowej na dowolną walutę obcą lub odwrotnie według jednolitego kursu walutowego - tzw. wymienialność finansowa.
Wyróżniamy wymienialność :
-zewnętrzna 
-według zaleceń MFW
-całkowita
-wewnętrzna

13.Jakie znasz rodzaje kursów walutowych ?
* Kurs sztywny - ustalony przez organ państwa, nie podlega wahaniom 
* Kurs stały - ulega wahaniom wywołanym grą popytu i podaży, zakres wahań jest ściśle określony 
* Kurs płynny - kształtowany jedynie poprzez popyt i podaż

14.Co możesz powiedzieć o dewaluacji i rewaluacji 

Dewaluacja - reforma pieniężna, która polega na administracyjnym obniżeniu sztywnego kursu waluty narodowej wobec innych walut przez narodowy bank centralny, np. w celu poprawienia bilansu płatniczego. 
Rewaluacja - jest to wzrost kursu waluty danego kraju względem waluty zagranicznej pod wpływem interwencji władzy monetarnej. Termin rewaluacja odnosi się tylko do systemu stałego kursu walutowego, ustalonego i zmienianego jedynie przez rząd w zależności od sytuacji na rynku międzynarodowym i od stanu jego rezerw dewizowych. W warunkach płynnego kursu walutowego odpowiednikiem rewaluacji waluty jest aprecjacja pieniądza.
15.Konsekwencje zawyżonego kursu walutowego 
obniża dynamikę eksportu z jednej strony, a z drugiej przyczynia się do przyspieszenia wzrostu naszego importu. Konsekwencja zawyżonego kursu walutowego jest wiec również doprowadzenie do ujemnego bilansu handlu zagranicznego
16.Co trzeba zrobić z zawyżonym kursem walutowym ?
trzeba obniżyć czyli dewaluacja ale nie za dużo bo maleje dochód narodowy ponieważ tanio zaczynamy sprzedawać nasza walutę. Ale jak jest zbyt wysoki kurs walutowy to tez nie dobrze bo wystąpi recesja wiec trzeba dążyć najlepiej do optymalnego kursu walutowego.
17. Czym róźni się kurs walutowy realny od nominalnego ?
Kurs walutowy nominalny to taki do obliczenia, którego nie uwzględnia się stopy inflacji. Nominalny kurs walutowy definiuje się cenę waluty krajowej wyrażonej w walucie obcej.
Kurs realny Jest to koszt dóbr zagranicznych wyrażony w dobrach krajowych, określony jako nominalny kurs walutowy uwzględniający ceny krajowe i zagraniczne. Przy realnym kursie uwzględnia się po prostu inflacje w Polsce i w innych krajach.

18.Wymień i sklasyfikuj szczegółowo dwie podstawowe grupy narzędzi zagranicznej polityki handlowej
Wyróżniamy dwie następujące grupy narzędzi zagranicznej polityki handlowej :
1) NARZĘDZIA WYSPECJALIZOWANE dzielimy na narzędzia taryfowe, parataryfowe, oraz pozataryfowe.
Do narzędzi taryfowych zaliczamy: wszelkiego rodzaje cła ( od wartości, od ilości, kombinowane, eksportowe, importowe, tranzytowe, ochronne, fiskalne, minimalne, maksymalne, preferencyjne, dyskryminacyjne, wyrównawcze, retorsyjne, antydumpingowe, autonomiczne i umowne
Do narzędzi parataryfowych zaliczamy: opłaty fiskalne, wyrównawcze, specjalne, podatki, depozyty importowe, podwyższenie podstawy wymiaru cła, kontyngenty taryfowe, normy, subsydia, dumping.
Do narzędzi pozataryfowych zaliczamy: zakazy importu i eksportu, ograniczenia ilościowe, licencje importowe i eksportowe, dobrowolne ograniczenia eksportu, umowy o dobrowolnym ograniczeniu eksportu, ograniczenia dewizowe, handel państwowy, zakupy rządowe, przepisy domieszkowe reguły pochodzenia, minimalne wymogi
2) NARZĘDZIA MAKROEKONOMICZNE
Zaliczamy do narzędzi makroekonomicznych polityki handlowej następujące elementy: polityka kursu walutowego, dewaluacja, rewaluacja, deprecjacja, aprecjacja, systemy kursu walutowego, polityka stopy procentowej, polityka pieniężna, fiskalna dochodowa, budżetowa

19. Opis wpływ kursy walutowego na ZPE
Co to jest; kurs jest ceną waluty narodowej wyrażonej ceną waluty zagranicznej, albo kurs jest ceną waluty zagranicznej wyrażonej ceną waluty narodowej.
W odbiorze potocznym pojęcie ceny kojarzy się z zakupem towarów i usług (za pomocą pieniądza), pieniądz ma swoje ceny. Kurs- on pozwala porównać krajowe ceny towarów i usług z towarami zagranicznymi.  
Transakcja związana z jedną walutą na drugą, to się odbywa na rynku walutowym.
Rynek walutowy stanowi całokształt transakcji walutowej, wraz z instytucjami które, zamieniają jedną walutę na drugą.
Reguły które w tej dziedzinie obowiązują?
Kiedy ta swoboda wymiany jest ograniczona, obcokrajowcy nie mają prawa wymienić.
Na rynek walutowy istnieje kategoria popytu i podaży, (układ współrzędny). Literatura wyróżnia międzynarodowy rynek walutowy - swoista suma rynków narodowych.
WYMIANA
- ze względów osobistych
- wymieniają turyści
- ludzie lubią mieć różne waluty w swoim portfelu
Żeby nastąpiła wymiana musi usankcjonowana wymiana, musi być pełna wymienialność albo ograniczone przedmiotowa wymiana dopuszczalna tylko na cele towarów i usług, a na papiery wartościowe Bank na to nie pozwala. 
Może być całkowity zakaz wymienialności waluty, gdy istnieje zakaz to istnieje rynek czarny.
2 grupy większych rodzajów transakcji
* natychmiastowa- w danym momencie pokonuje się wymiany jednej na drugą walutę, po aktualnym kursie (bieżącym), zakupy dla celów indywidualnych.
* terminowe

20. Definicja stopy procentowej i wpływ na ZPE
Stopa procentowa -Cena za udostępnienie kapitału pieniężnego w ramach stosunków kredytowych. Jest to swoista cena za otrzymany (udzielony)kredyt. Stopa procentowa jest kategorią rynkową. Jest jednocześnie sterowana przez Bank Centralny poprzez poszczególne kraje. Rada Polityki Pieniężnej (prowadzący instytucjonalnie - Szef Banku Centralnego). Główne zadanie Rady Polityki Pieniężnej jest śledzenie ruchu gospodarki i podejmowanie decyzji stopy procentowej. Bank Centralny konstytucyjnie są niezależne od rządu, ale współpracuje z rządem. Rada również jest instytucją autonomiczną.

20a. Konsekwencje zawyżonej stopy procentowej
Bank Centralny może zmieniać stopę procentową.
Gdyby stopa procentowa była zawyżona (wysoka) - wywiera negatywny wpływ na gospodarkę
SKUTKI;
1.- skłania obywateli do oszczędzania
- zwiększają się depozyty na rynkach bankowych
- zmniejsza się zainteresowanie zaciąganiem kredytów
- słabe tempo rozbudowy i równocześnie aparatu wytwórczego
- zmniejsza się zainteresowanie producentów dodatkowym zatrudnieniem
2.- słaba dynamika PKB
3.- zmniejsza się dopływ pieniądza do obrotu ekonomicznego
- stopa procentowa staje się jednocześnie hamulcem inflacji

Wysoka stopa procentowa wpływa na sfery stosunków ekonomicznych z zagranicy
- wywiera negatywny wpływ na oprocentowanie obligacji
- zwiększa zainteresowanie zakupem obligacji z obcokrajowcami
 
LATA 90, Polska - prowadzona wysoką politykę stopy procentowej i wysokiej stopy procentowej obligacji, jak magnes przyciągały nabywców zarówno sprzedawano obligacji. 

Zahamowanie stopy procentowej uzależnione od Rady Polityki Pieniężnej wywiera wpływ na kurs walutowy (związane ze sprzedażą obligacji z zagranicy).
Jeśli się zwiększa podaż, (dolarów się zwiększa), to cena waluty tanieje, wobec czego zwiększa się cena waluty krajowej, napływ dolarów, cena w złotówkach, dolar amerykański zmniejsza się to rośnie cena waluty krajowej.

Bank Polski i Bank Centralny ogłosiła (lata 90), przechodzi na wolny kurs walutowy, kurs będzie wyłącznie od popytu i podaży.
Bank Centralny - pośrednio sterował, działał w kierunku podwyższenia kursu walutowego.

Rada Polityki Pieniężnej - w interesie kraju, w porozumieniu z krajem powinna podjąć decyzje o obniżce.

20b. Konsekwencje obniżonej stopy procentowej
Gdyby stopa procentowa się obniżyła 
ZMIANY;
- przyczynia się do wzrostu zainteresowania kredytem, spadająca stopa procentowa czyni kredyt tańszym
- na cele konsumpcyjne - zwiększa się na rynku popyt. Konsumenci; obuwia, odzieży - wymienia się maszyny gorsze na lepsze, przyczynia się do wzrostu dynamiki
- rośnie zatrudnienie
- inwestycje
Spadająca stopa procentowa przyczynia się do zmniejszenia kursu walutowego.
Spadająca stopa procentowa potęguje strumieniem napływającego pieniądza do gospodarki
* konsumpcyjnym
* inwestycyjnym
nadmiar pieniądza może przyczynić się do tendencji inflacyjnej.
Jeśli obniżyć to w wolnym tempie trzeba. Ale żeby nie odwrócić nadmierny wzrost cen. 
Niezbyt duże kontrolowanie inflacji 
W warunkach zmniejszającego się bezrobocia, dla gospodarki nie jest groźne.

Jeśli wejdziemy do unii walutowej i stracimy polską walutę, to również stracimy kontrolę nad stopą procentową, będzie jednolita stopa procentowa ustalona przez Bank Centralny.

21. Opis wpływ budżetu na ZPE. Definicja i składniki.
Budżet jako instrument polityki zagranicznej państwa. Jest planem finansowym państwa, ustanowionym corocznie w parlamencie. Na początku każdego roku trzeba dokonać planu finansowego państwa.
STRUKTURA; zestawienie wydatki i dochody
Wydatki* na utrzymanie organów władzy, parlamentu, rządu, prezydenta, sądownictwa, prokuratury, szkolnictwa, sfery nauki, służby zdrowia, świadczeń socjalnych (renty, emerytury, zasiłki) stymulowanie rozwo ...

Ciąg dalszy w pliku do pobrania.

wkuwanko.pl