Przedmiot: Zagr. Polityka Ekonomiczna

odp do pytań z ZPE

Pobierz ten dokument Wróć do kategorii

26. Co to jest wartość celna towaru, do czego ona służy i jak się ją ustala
Prawidłowe ustalenie wartości celnej towaru jest bardzo istotne, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wysokość należności przywozowych, w tym: cła importowego, podatku akcyzowego od towarów importowanych, podatku od usług w imporcie i od towarów.
Znaczenie prawidłowego ustalenia wartości celnej jest tym większe, że większość stawek celnych zawartych obowiązującej na terenie UE taryfie celnej, stanowią stawki wyrażone procentowo w stosunku do wartości celnej towarów (stawki ad valorem).
System ustalania wartości celnej oparty jest na zasadach określonych w Porozumieniu GATT. Porozumienie to zabrania stosowania przez państwa członkowskie arbitralnych i fikcyjnych wartości celnych a ponadto wskazuje, iż ustalanie wartości celnej powinno być oparte na cenie faktycznej zapłaconej, lub należnej za towary, dla których ustalana jest wartość celna, zazwyczaj przedstawianej fakturze. Ta cena po wprowadzeniu pewnych korekt, jest znana jako wartość transakcyjna. W większości importowanych towarów, wartością celną będzie wartość transakcyjna. Metoda wartości transakcyjnej polega na ustalaniu wartości celnej na podstawie ceny faktycznej zapłaconej, lub należnej za towary, wtedy, gdy zostały on sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty Europejskiej. 

27. Czy jakieś towary mogą być zwolnione z cła
Nie wszystkie przedmioty przejeżdżające przez granice podlegają cła.
*rzeczy osobiste
*środki spożywcze potrzebne do podróży
*prezenty dla władz państwa, delegacje
*mienie przesiedlicie
*spadek jest zwolniony z cła
*dobra potrzebne przedstawicielom międzynarodowym (komputer)
*bez zwrotna pomoc obcych państw (susze, powodzie)
*modele, próbki, wzory, towary - biznesmeni przewożą
*dary dla organizacji społecznych (kościelnych)
*towary powracające (które opuściły obszar celny w następnie wracają do kraju do obrotu np. maszyny)

28. Dlaczego przy kontrolach celnych sprawdzane jest pochodzenie towaru.
Pochodzenie towaru jest sprawdzane zwłaszcza w momencie gdy towar jest transportowany z kraju, który posiada jakieś preferencje celne . Chodzi o to by towary importowane z krajów spoza ugrupowania nie korzystały z preferencji, których udzielili sobie członkowie ugrupowania.
Kontrola pochodzenia towaru ma na celu ochronę grupy państw, dyskryminacji towarów importowanych, zaś preferowana jest produkcja krajowa. Korzystają na tych kontrolach celnych pochodzenia towaru producenci jednego, lub całego ugrupowania

 31. Co wiesz o subsydiach eksportowych
Stanowi pomoc państwa dla swoich producentów i eksporterów w celu zwiększania konkurencyjności. Subsydia mogą dotyczyć różnorodnych towarów (towary rolno spożywcze), są tu najbardziej zaangażowane państwa liberalne, ale same stosują projekcję na szeroką skalę wykorzystując subsydia eksportowe.
Polska została włączona do tego systemu, może korzystać z subsydiów eksportowych i narzędzi opłat wyrównawczych.

32. Co może powiedzieć o opłatach wyrównawczych

Opłaty wyrównawcze należą do grupy narzędzi parataryfowych. Opłaty wyr&oacut

e;wnawcze są różnicą między niższą ceną towaru importowanego a wyższą ustaloną i gwarantowaną przez państwo, ceną wewnętrzną towaru produkowanego w kraju. Cena wewnętrzna jest swego rodzaju ceną progu, cena importowa zaś obejmuje koszty transportu cło i inne obciążenia nakładane na towar przywożony, z zagranicy.

Podstawową funkcją opłat wyrównawczych jest poniesienie ceny towaru importowanego do poziomu ceny krajowej w celu zrównania ich konkurencyjności.
Celem opłat wyrównawczych jest niedopuszczenie do importu danego towaru po cenie niższej od ceny wewnętrznej, gwarantującej niezbędną i trwałą w dłuższym okresie opłacalność produkcji krajowej danego towaru.
Opłaty wyrównawcze cechują się, zmiennością, czym różnią się od ceł, które z zasady powinny być stabilne w okresie obowiązywania taryfy celnej. Zmienność opłat wyrównawczych jest pochodną wahań ceny te ulegają obniżeniu, opłaty wyrównawcze rosną, w przypadku przeciwnym maleją, ponieważ punkt odniesienia, to jest ceny wewnętrzne, jest stały. 
Opłaty wyrównawcze są stosowane łącznie z cłem, lub zamiast cła. W pierwszym przypadku są nakładane, w momencie kiedy cena towaru importowanego łącznie z cłem jest nadal niższa od ceny wewnętrznej. Opłaty te charakteryzuje wysoka skuteczność w eliminowaniu konkurencji towarów zagranicznych. Jeśli odpowiedzią importera towaru zagranicznego obłożonego cłem może być obniżka ceny dewizowej o równowartość cła to od opłat wyrównawczych nie ma ucieczki. Ewentualna obniżka ceny towaru importowanego zwiększa jedynie wysokość opłaty. W efekcie opłaty wyrównawcze prowadzą do szybkiego rozwoju krajowej produkcji towarów w stosunku do których są stosowane

34. Co wiesz o depozytach importowych.
To wpłaty przez importera określonej kwoty w walucie krajowej lub zagranicznej na określony, nie oprocentowany rachunek państwowy w proporcji do wielkości importu, która po pewnym czasie jest zwracana.
  ? z punktu widzenia importera
- podnoszą koszty importu
- podnoszą ceny towaru
  ? z punktu widzenia państwa
  - zaspokajają ewentualne roszczenia klienta, który kupi importowany towar

35. Na czym polegają kontyngenty taryfowe.

Kontyngenty taryfowe
Narzędziem parataryfowym są także kontyngenty taryfowe likwidujące bądź obniżające stawki celne do pewnego poziomu importu. Określają one maksymalną wielkość importu bezcłowego, lub objętego obniżonymi stawkami celnymi. Mogą dotyczyć eksporterów do danego kraju, lub tylko ich części. Eksporterów spoza ustalonego kontynentu obowiązują normalne stawki celne stosowane przez dany kraj w odniesieniu do całości dostaw.
Kontyngenty taryfowe są stosowane wtedy, kiedy kraj wprowadzający je chce tylko część swojego rynku zbytu udostępnić eksporterom zagranicznym, resztę zaś pozostawić producentom krajowym. Obłożone taryfami celnymi towary importowane nie byłyby konkurencyjne w stosunku do towarów krajowych, likwidacja ceł w stosunku do całości importu ograniczyłaby możliwości zbytu towarów krajowych.

36. Powiedz co wiesz o dumpingu.
Dumping to polityka polegająca na sprzedaży swoich produktów za granicę po cenach niższych niż na rynku krajowym lub po cenach niższych od kosztów ich wytworzenia. Można wyróżnić trzy rodzaje dumpingu:
*dumping sporadyczny: jest to sporadyczne sprzedawanie produktu za granicę po cenach niższych od kosztów wytworzenia. Wynika z sytuacji nadzwyczajnych, na przykład gwałtownego spadku popytu na rynku krajowym lub wyjątkowego urodzaju w danym roku. Producent decyduje się sprzedać swój produkt za granicę poniżej kosztów w celu uniknięcia strat związanych na przykład z magazynowaniem towaru. Praktyka ta, jeśli zdarza się sporadycznie, nie spotyka się na ogół z reakcją kraju przyjmującego;
*dumping łupieżczy: celem takiej polityki jest zdobycie jakiegoś rynku i wyeliminowanie konkurencji, poprzez zaproponowanie cen niższych od kosztów wytworzenia. Konkurencyjne przedsiębiorstwa, mając mniejsze zasoby, nie mogą sprostać takiej praktyce i zostają wyeliminowane z rynku. W przypadku, gdy przedsiębiorstwo stosujące dumping łupieżczy stanie się na danym rynku monopolistą podwyższa ceny, aby realizować zysk monopolistyczny. Ten rodzaj dumpingu uznaje się za praktykę nieuczciwej konkurencji. W handlu międzynarodowym praktyki tego typu są przyczyną nakładania przez państwo importera karnych ceł (cło antydumpingowe) czy ustanawiania ograniczeń ilościowych co do importu jakiegoś towaru;
*dumping stały: jest to sprzedaż towaru na rynek zagraniczny po cenie niższej niż na rynku krajowym. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku, gdy popyt na dane dobro na rynku krajowym jest dużo mniej elastyczny niż na rynku zagranicznym. W takim wypadku producent może sprzedawać towar po stosunkowo wysokiej cenie na rynku krajowym (szczególnie, gdy jednocześnie nałożone są ograniczenia na import tego dobra). Jednocześnie chcąc zwiększyć sprzedaż na rynku zagranicznym przy elastycznym popycie musi obniżać ceny. Praktyka ta może być uzasadniona z punktu widzenia producenta, może być również korzystna dla społeczeństwa kraju importera. Jednocześnie może być sprzeczny z interesem wytwórców w kraju importera.

37. Jaka jest rola różnorodnych norm (technicznych, sanitarnych, ekologicznych i innych) w handlu międzynarodowym.
Każdy kraj ma pełne prawo stosować normy i standardy techniczne, jakościowe, wymagania sanitarne i inne, dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania odpowiedniej jakości, zdrowotności towarów, itp.
Sam fakt istnienia miedzy krajami różnic w przepisach i normach stanowi utrudnienie wymiany i ogranicza jej korzyści. Różnice te bowiem, powodują dodatkowy koszt, związany ze zbieraniem informacji o normach i standardach, śledzeniem zmian w tych przepisach i dostosowywaniem do nich produkcji. Sprawia to szczególne trudności przedsiębiorstwom małym i średnim. Z tych względów różne organizacje międzynarodowe podejmują działania zmierzające do standaryzacji, ujednolicania norm i upowszechniania o nich informacji. Wiele umów międzynarodowych (umowa ustanawiająca Światową Organizację Handlu) przewiduje też, że przepisy i normy nie mogą dyskryminować towarów zagranicznych. Nie mogą stanowić przeszkody, w rozwoju wymiany międzynarodowej. Dlatego też wymaga się, aby nie były bardziej restrykcyjne, niż jest to konieczne dla osiągnięcia takich pożądanych celów jak: ochrona zdrowia i życia ludzi, ochrona środowiska itp.
Źródłem nie zamierzonej, a czasami zamierzonej, dyskryminacji zagranicznych wyrobów są często procedury testowania i uzyskiwania certyfikatów w kraju importującym, zwłaszcza na leki i art. spożywcze.
Wiele krajów podpisuje umowy o wzajemnym uznawaniu równorzędnych przepisów i uregulowań, jeśli są zgodne z celami ich granicę poniżej kosztów w celu uniknięcia strat związanych na przykład z magazynowaniem towaru. Praktyka ta, jeśli zdarza się sporadycznie, nie spotyka się na ogół z reakcją kraju przyjmującego;
*dumping łupieżczy: celem takiej polityki jest zdobycie jakiegoś rynku i wyeliminowanie konkurencji, poprzez zaproponowanie cen niższych od kosztów wytworzenia. Konkurencyjne przedsiębiorstwa, mając mniejsze zasoby, nie mogą sprostać takiej praktyce i zostają wyeliminowane z rynku. W przypadku, gdy przedsiębiorstwo stosujące dumping łupieżczy stanie się na danym rynku monopolistą podwyższa ceny, aby realizować zysk monopolistyczny. Ten rodzaj dumpingu uznaje się za praktykę nieuczciwej konkurencji. W handlu międzynarodowym praktyki tego typu są przyczyną nakładania przez państwo importera karnych ceł (cło antydumpingowe) czy ustanawiania ograniczeń ilościowych co do importu jakiegoś towaru;
*dumping stały: jest to sprzedaż towaru na rynek zagraniczny po cenie niższej niż na rynku krajowym. Z taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku, gdy popyt na dane dobro na rynku krajowym jest dużo mniej elastyczny niż na rynku zagranicznym. W takim wypadku producent może sprzedawać towar po stosunkowo wysokiej cenie na rynku krajowym (szczególnie, gdy jednocześnie nałożone są ograniczenia na import tego dobra). Jednocześnie chcąc zwiększyć sprzedaż na rynku zagranicznym przy elastycznym popycie musi obniżać ceny. Praktyka ta może być uzasadniona z punktu widzenia producenta, może być również korzystna dla społeczeństwa kraju importera. Jednocześnie może być sprzeczny z interesem wytwórców w kraju importera.

37. Jaka jest rola różnorodnych norm (technicznych, sanitarnych, ekologicznych i innych) w handlu międzynarodowym.
Każdy kraj ma pełne prawo stosować normy i standardy techniczne, jakościowe, wymagania sanitarne i inne, dla zapewnienia bezpieczeństwa użytkowania odpowiedniej jakości, zdrowotności towarów, itp.
Sam fakt istnienia miedzy krajami różnic w przepisach i normach stanowi utrudnienie wymiany i ogranicza jej korzyści. Różnice te bowiem, powodują dodatkowy koszt, związany ze zbieraniem informacji o normach i standardach, śledzeniem zmian w tych przepisach i dostosowywaniem do nich produkcji. Sprawia to szczególne trudności przedsiębiorstwom małym i średnim. Z tych względów różne organizacje międzynarodowe podejmują działania zmierzające do standaryzacji, ujednolicania norm i upowszechniania o nich informacji. Wiele umów międzynarodowych (umowa ustanawiająca Światową Organizację Handlu) przewiduje też, że przepisy i normy nie mogą dyskryminować towarów zagranicznych. Nie mogą stanowić przeszkody, w rozwoju wymiany międzynarodowej. Dlatego też wymaga się, aby nie były bardziej restrykcyjne, niż jest to konieczne dla osiągnięcia takich pożądanych celów jak: ochrona zdrowia i życia ludzi, ochrona środowiska itp.
Źródłem nie zamierzonej, a czasami zamierzonej, dyskryminacji zagranicznych wyrobów są często procedury testowania i uzyskiwania certyfikatów w kraju importującym, zwłaszcza na leki i art. spożywcze.
Wiele krajów podpisuje umowy o wzajemnym uznawaniu równorzędnych przepisów i uregulowań, jeśli są zgodne z celami ich własnych regulacji w tej dziedzinie 

38. Co wiesz o zakazach importu i eksportu.
Zakazy w zagranicznej polityce ekonomicznej. Zakazy są stosowane w eksporcie i imporcie. Chodzi o całkowite lub częściowe zablokowanie wywozu lub przywozu towarów na czas ograniczony. Skrajne nakazy i zakazy związane z blokowaniem importu i eksportu nazywamy "embargo". Zakaz utrzymywanie stosunków handlowych. Stany Zjednoczone ustanowiły z niektórymi firmami z Rosji. Nakazy i zakazy są skutecznie stosowane w stosunku do importu jak i eksportu.

39. Na czym polegają ograniczenia ilościowe w handlu zagranicznym
Ograniczenia ilościowe przez to pojęcie rozumie się określenie przez państwo wolumenu importu, lub eksportu, który nie może być przekroczony w skali roku. Kontyngent ilościowy może być ustalony na poziomie zerowym, lub na poziomie wyższym od rzeczywistego przywozu bądź wywozu.
Ograniczenia ilościowe są ustalone w przedziale między dwoma rozwiązaniami krańcowymi.
Do podstawowych przyczyn ilościowego ograniczania przywozu należy zaliczyć: ochronę produkcji krajowej, potrzebę skierowania popytu z towarów importowanych na towary krajowe, przeciwdziałanie deficytowi bilansu handlowego, względy sanitarne, lub względy bezpieczeństwa.
Rzadziej są stosowane ograniczenia ilościowe w eksporcie. W tym przypadku do głównych przyczyn zalicza się potrzebę przeciwdziałania eksportowi towarów deficytowych na rynku krajowym, względy bezpieczeństwa, konieczność zastosowania retorsji wobec kraju, który postępuje nie fair wobec eksportera.
Do przyczyn ilościowego ograniczenia eksportu należy też zaliczyć dążenie do utrzymania cen krajowych pewnych towarów na poziomie niższym od cen światowych.

40. Jaka jest rola licencji na eksport i import.
Stosowane są licencje na import lub eksport. Można eksportować i importować, ale trzeba uzyskać licencje. Licencje mogą być globalne, selektywne (dla wybranych). Cel licencji eksportowych polega na ochronie. Rynek jest chroniony za pomocą licencji eksportowych, żeby za dużo z rynku nie uciekało.

41. Na czym polegają "dobrowolne" ograniczenia eksportu.
W odróżnieniu od kontyngentów i licencji wprowadzanych przez kraje importujące, dobrowolne ograniczenia eksportu (voluntary export restraint - VER) są wprowadzane - z formalnego punktu widzenia - przez kraj zmniejszający swój wywóz. Dzieje się to oczywiści na żądanie importera. Eksporter godzi się na takie wyjście w celu uniknięcia ostrzejszych restrykcji importowych. Z punktu widzenia importera dobrowolne ograniczenie eksportu jest często wygodniejszym rozwiązaniem niż wprowadzenie ograniczenia ilościowego. Większość krajów bowiem, należy do Światowej Organizacji Handlu (WTO - dawniej GATT), która zakazuje stosowania kontyngentów ilościowych (poza ściśle okreś1onymi przypadkami).

42. Co możesz powiedzieć o ograniczeniach dewizowych.
Ograniczenia dewizowe - zniesienie swobody obrotu dewizami między danym krajem a zagranicą, nad tym obrotem dewizowym państwo obejmuje kontrolę. Mogą być:
a)globalne (wszystkie kraje i towary) - polegają na obowiązku odsprzedania Bankowi Centralnemu zarobionych dewiz za granicą, każdy eksporter towarów zarobione dewizy przekazuje BC a bank jemu oddaje stosunkową równowartość kwoty
b)częściowe (niektóre kraje i towary) - każdy importer towarów musi uzyskać zgodę BC na zakup określonej ilości dewiz, niezbędnej do zapłacenia kontrahentowi zagranicznemu za importowane towary.
Czynniki wpływające na ograniczenia dewizowe:
*oprocentowanie kapitałów krótkoterminowych - może pojawić się nawet ujemna stopa oprocentowania, która ma na celu zahamować kapitał zagraniczny, często spekulacyjny i negatywnie wpływający na nasz bilans płatniczy 
*wymienialność kursów walutowych podlega szybkim wahaniom, często są to momenty w dniu a nawet godziny. 
Po co stosuje się ograniczenia dewizowe.
Są najbardziej radykalną formą ograniczeń. Przyczyny stosowania ograniczeń dewizowych:
1. Kiedy istnieje pilna potrzeba poprawy salda bilansu płatniczego
2. Kiedy istnieje potrzeba pilnej kontroli nad całością importu
3. Kiedy trzeba zmienić strukturę eksportu i importu.

43. Na czym polega związek zakupów rządowych z handlem zagranicznym.
Do narzędzi pozataryfowych zpe na1eży również zaliczyć zakupy rządowe, preferujące towary krajowe nawet wtedy, gdy są one droższe od przywożonych z zagranicy. Rząd bardzo rzadko ustanawia przy tym odpowiednie przepisy zobowiązujące go do zakupów towarów krajowych zamiast importowanych by nie być posądzonym o dyskryminacje. Formalnie wszystko odbywa się w warunkach wolnej konkurencji, w rzeczywistości jednak rząd z różnych przyczyn (zwalczając bezrobocie, restrukturyzując gospodarkę, popierając postęp techniczny itp.) preferuje produkcję rodzimą.
Liczba ograniczeń pozataryfowych z biegiem lat się zwiększa; w praktyce nie została jeszcze do końca zewidencjonowana. Wiele ograniczeń jest stosowanych w ukryciu przed partnerami zagranicznymi, niektóre w formie ograniczeń wewnętrznych tylko od czasu do czasu obejmują produkty importowane. Wiąże się to z faktem, iż prawie całkowita rezygnacja wielu krajów ze stosowania ceł stworzyła zapotrzebowanie na nowe narzędzia zagranicznej polityki ekonomicznej.

44. Bariery handlu zagranicznego
Wpływ handlu zagranicznego na wzrost gospodarczy byłby nie pełny gdybyśmy pominęli bariery handlu zagranicznego.
Można do nich zaliczyć :
barierę zbytu
barierę koniunkturalną
barierę przestrzenną
barierą handlową typu OPEC
barierę zadłużenia
Bariera zbytu - jest najtrudniejszym problemem, gdyż wytwarzana produkcja powinna być wchłonięta przez rynek jeśli tak nie jest to produkcja traci sens. Występują tu pojęcia globalnej podaży (ilość wytworzonej i sprzedanej produkcji przy danych cenach i czynnikach wytwórczych ) i globalnego popytu ( suma pieniędzy wydanych przez konsumentów na zakup wytworzonej produkcji przy danych cenach i dochodach ).
Bariera koniunkturalna - wiąże się ze zmiennością koniunktury w handlu zagranicznym która jest częścią koniunktury ogólnogospodarczej ( depresja, recesja, kryzys ).
Bariera przestrzenna - wiąże się z działalnością danego kraju w przestrzeni. W procesie długofalowego rozwoju pole działalności gospodarczej rozszerza się a wolna przestrzeń jest stopniowo zagospodarowywana. Działalność gospodarcza wykracza poza granice państwa i w formie stosunków gospodarczych przenika do rozległej przestrzeni. W pokonywaniu przestrzeni dużą rolę odgrywa postęp techniczny( prędkość, ładowność, zasięg środków transportu ).
Bliskość geograficzna partnerów ułatwia wzajemną wymianę towarową a duże odległości stają się barierą tej wymiany.
Bariera typu OPEC - przejawiała się dyktatem krajów naftowych przeciwko dyktatowi koncernów naftowych . 
Bariera zadłużenia - spłacany kredyt nieuchronnie prowadzi do zmniejszenia tempa przyrostu PKB to w tym sensie zadłużenie jawi się jako bariera HZ. Jeśli jednak w owym cyklu dodatnie oddziaływanie kredytu międzynarodowego na tempo przyrostu PKB jest równe albo większe od jego oddziaływania ujemnego to bariera ta znika.
Stwierdzamy że nadmierne zadłużenie jest zjawiskiem wysoko niekorzystnym gdyż powoduje niekorzystne komplikacje ekonomiczne i społeczne.
Antynomia handlu zagranicznego - polega na tym że w procesie oddziaływania na wzrost gospodarczy uruchamia on przeciwstawne siły które z jednej strony ten wzrost napędzają a z drugiej hamują . Poprzez swoje podstawowe funkcje HZ stymuluje wzrost gospodarczy ale jednocześnie wprowadza do niego określone bariery.

45. Charakterystyka ZPE krajów wysokorozwiniętych w stosunku do krajów opóźnionych w rozwoju.
Kraje biedne nie są w stanie sprostać niektórym wymaganiom krajów bogatych, a co za tym idzie nie mogą się sukcesywnie rozwijać. Będące przykładem normy dot. towarów i usług (techniczne, sanitarne, ekologiczne i weterynaryjne) są stosowane przez kraje bogate, biedne nie mają takich możliwości technologicznych -finansowych przez co nie mogą uczestniczyć w pełni w wymianie międzynarodowej, są "odepchnięte" przez bogate. Usługi to sektorem rozwinięty w krajach bogatych, biednym brak środków finansowych, by zdobywać kwalifikacje np. bankowe, ubezpieczeniowe, zatem powinny one mieć możliwość tworzenia usług, do których potrzebne są mniej wymagające kwalifikacje. Ale tak niestety nie jest. 
Biedni nie mogą kopiować medykamentów bo firmy farmaceutyczne zgodnie z prawem mają chronione swoje wyroby , a k. biednych na drogie nie stać na wniosek krajów biednych powstała runda w 1999 - 2005 ale nic nie osiągnęli. zdaniem Stiglitza sytuacja krajów biednych pogorszyła się; 70% korzyści przypada krajom bogatym, a tylko 30% biednym np. cła są 4-krotnie wyższe w stosunku do krajów biednych niż bogatych.
Kraje bogate biorą od biednych kilkakrotnie więcej niż im dają w ramach pomocy gospodarczej
Zdaniem Stiglitza kraje bogate powinny otworzyć swoje rynki dla krajów biednych
Kraje rozwijające się nie powinny mieć obaw że towary importowane zniszczą ich dopiero co powstającą gospodarkę. Zasada wzajemności powinna istnieć ale miedzy krajami równymi a nie miedzy krajami z odmiennymi poziomami rozwoju.
Klauzula bezpieczeństwa skierowana jest gł do krajów słabo rozwiniętych ale za to chętnie z niej korzystają k. bogate

47. Rola rady polityki pieniężnej
Rada Polityki Pieniężnej (RPP) - organ Narodowego Banku Polskiego. Zadaniem RPP jest coroczne ustalanie założeń i realizacja polityki pieniężnej państwa. Rada ustala wysokość podstawowych stóp procentowych, określa zasady operacji otwartego rynku oraz ustala zasady i tryb naliczania i utrzymywania rezerwy obowiązkowej. Zatwierdza plan finansowy banku centralnego oraz sprawozdanie z działalności NBP.
ISKRA



www.wkuwanko.pl

...

Ciąg dalszy w pliku do pobrania.

wkuwanko.pl