Przedmiot: Rachunkowość

Rejestracja firm jednoosobowych i spółek cywilnych

Pobierz ten dokument Wróć do kategorii

Rozdział 2. Rejestracja działalności gospoarczej
37
Krok
1
Krok
2
2.2. Rejestracja firm jednoosobowych i spółek cywilnych
Pierwotnie ustalony (w Ustawie z dnia 19 listopada 1999 roku Prawo
działalności gospodarczej) termin wprowadzenia jednolitego systemu
rejestracyjnego dla wszystkich podmiotów gospodarczych został najpierw
przesunięty ze względu na kłopoty z wdrożeniem rejestru komputerowego, jednak
Ustawa z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej nadal
utrzymuje dualizm rejestracji działalności gospodarczej przedsiębiorców, co
oznacza, że obowiązująca obecnie w Polsce procedura rejestracyjna uzależniona jest
od formy prawnej rejestrowanego podmiotu gospodarczego. Rejestracja
jednoosobowej działalności gospodarczej oraz spółek cywilnych osób fizycznych
powierzona została – jako zadanie zlecone z zakresu administracji rządowej –
urzędom gminy, natomiast pozostałe podmioty zobowiązane są do legalizacji
działalności gospodarczej w rejestrze sądowym. Procedura rejestracji własnej firmy,
pomimo postrzeganej na pierwszy rzut oka za prostą, wydaje się być zbyt
skomplikowana, a prowadzenie własnego małego przedsiębiorstwa nie jest takie
łatwe (ilustracja 4).
Przed podjęciem decyzji o założeniu własnej firmy należy
rozpoznać ogólne warunki prowadzenia działalności gospodarczej
w Polsce, w tym procedury rejestracyjne. Zalecane jest również
przeprowadzenie wstępnych badań marketingowych, a przynajmniej
zapoznanie się z zasadami funkcjonowania branży, w której planowane jest
uruchomienie działalności gospodarczej, pozyskanie podstawowych informacji
o konkurencji oraz profilu konsumentów. Przed dokonaniem rejestracji firmy
wskazana jest konsultacja ze specjalistami, m.in. doradcą podatkowym, jak również
w uzasadnionych wypadkach z adwokatem, notariuszem, radcą prawnym. Wizyta
w jednym z samorządów gospodarczych może - w wypadku niektórych branż (m.in.
branża turystyczna) - okazać się cennym źródłem informacji. Wbrew pozorom
wstępna wizyta w lokalnej izbie gospodarczej jest bardzo ważna ze względu na
rozeznanie potrzeby uzyskania ewentualnych zezwoleń i koncesji wymaganych
w danej branży (w tym wypadku instytucje te są najlepiej zorientowane). Wstępne
rozeznanie powinno również obejmować wybór formy organizacyjno-prawnej
prowadzenia działalności gospodarczej oraz ogólne rozeznanie na rynku
nieruchomości celem wynajęcia lokalu, gdy działalność gospodarcza
nie będzie prowadzona w mieszkaniu przedsiębiorcy. Ważnym
etapem jest wybór miejsca lokalizacji, która jest ściśle skorelowana
z rodzajem planowanej działalności gospodarczej Przygotowanie
własnego lokalu lub adaptacja wynajętego do potrzeb działalności gospodarczej
również jest wbrew pozorom kluczowym elementem etapu przygotowawczego.
Krzysztof Wach – Jak założyć własną firmę w Polsce
38
Ilustracja 4. Procedura rejestracji jednoosobowej działalności gospodarczej
KROK
1 Wstępne rozpoznanie i zgromadzenie dokumentów
KROK
2 Wynajem lokalu
KROK
3 Wpis do ewidencji działalności gospodarczej w urz ędzie gminy
KROK
4 Uzyskanie numeru REGON
KROK
5 Wyrobienie pieczątki firmowej
KROK
6 Otwarcie firmowego rachunku bankowego
KROK
7 Zgłoszenie w urzędzie skarbowym
KROK
8 Zgłoszenie w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych
KROK
9 Uzyskanie wymaganych zezwoleń lub koncesji
KROK
10 Powiadomienie inspekcji sanitarnej
KROK
11 Powiadomienie Państwowej Inspekcji Pracy
KROK
12 Ubezpieczenie firmy
Źródło: opracowanie własne
Rozdział 2. Rejestracja działalności gospoarczej
39
Krok
3
Jednoosobowy przedsiębiorca może podjąć działalność
gospodarczą po uzyskaniu wpisu do Ewidencji Działalności
Gospodarczej (SDG, art. 14). W tym celu należy:
• wypełnić formularz „Zgłoszenie o dokonanie wpisu do Ewidencji Działalności
Gospodarczej”;
• uiścić opłatę w wysokości 100 zł;
• dołączyć kserokopię dokumentu potwierdzającego tytuł prawny przedsiębiorcy
do lokalu (oryginał do wglądu);
• okazać dowód osobisty, a w wypadku obcokrajowców dokument tożsamości.
Organ rejestracyjny w ciągu 14 dni od daty złożenia wniosku wydaje zaświadczenie
o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej, lub w uzasadnionych wypadkach
odmawia dokonania wpisu. W praktyce zaświadczenie takie wydawane jest od ręki.
Zaświadczenie o wpisie jest jednocześnie aktem założycielskim jednoosobowego
przedsiębiorstwa uprawniającym przedsiębiorcę do podjęcia działalności
gospodarczej, przy czym zobowiązuje przedsiębiorcę do prowadzenia działalności
zgodnie z obowiązującymi przypisami. W wypadku rejestracji spółki cywilnej każdy
z przedsiębiorców zobowiązany jest dokonać odrębnego zgłoszenia oraz uiścić
opłatę rejestracyjną, przy czym w formularzu należy podać identyczne oznaczenie
przedsiębiorcy (nazwę firmy). W wypadku zaistnienia zmian danych objętych
zgłoszeniem przedsiębiorca zobowiązany jest w ciągu 14 dni do powiadomienia
odpowiedniego organu rejestracyjnego. W tym celu należy złożyć wypełniony
formularz „Zgłoszenie zmiany wpisu do Ewidencji Działalności Gospodarczej” oraz
uiścić opłatę w wysokości 50 zł.
Dane osobowe zawarte w zgłoszeniu o wpis do Ewidencji Działalności
Gospodarczej, jak również dane zawarte w prowadzonej przez urząd
gminy ewidencji nie podlegają przepisom o ochronie danych
osobowych. Oznacza to, że z chwilą wpisu dane przedsiębiorcy stają się
jawne. Należy jednak pamiętać, iż przed niepożądanymi informacjami
przesyłanymi przez Internet czy faks chroni przedsiębiorcę ustawa
o świadczeniu usług drogą elektroniczną.
We wniosku o dokonanie wpisu do Ewidencji Działalności Gospodarczej należy
podać następujące dane:
• dane osobowe przedsiębiorcy (imię i nazwisko, PESEL, adres zamieszkania),
• oznaczenie przedsiębiorcy (nazwę przedsiębiorstwa oraz jej skrót),
• adres działalności oraz miejsce prowadzenia działalności (w wypadku firm
usługowych świadczących usługi poza siedzibą firmy w rubryce miejsce
działalności należy wpisać „obszar całego kraju”),
• przedmiot działalności zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD)
z wyróżnieniem działalności głównej i dodatkowej (należy bardzo starannie
Krzysztof Wach – Jak założyć własną firmę w Polsce
40
dokonać selekcji rodzajów działalności dodatkowej zgodnie z maksymą „im
więcej, tym lepiej”, co pozwoli nam przy pojawieniu się dodatkowych
możliwości zarobku uniknąć kosztów związanych ze zgłaszaniem zmian),
• data rozpoczęcia działalności gospodarczej (data ta nie musi dotyczyć roku,
w którym dokonywane jest zgłoszenie, jednak będzie ona istotna dla urzędu
skarbowego oraz prowadzenia księgowości firmy).
Przedsiębiorca rejestrujący jednoosobową działalność gospodarczą lub spółkę
cywilną może również złożyć tzw. „wniosek rozszerzający”, w którym do wniosku
podstawowego może dołączyć (PDG, art. 7b, ust. 4):
• wniosek o wpis do rejestru REGON;
• zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne NIP.
Dodatkowo od 1 stycznia 2007 roku wniosek rozszerzający może również dotyczyć
zgłoszenia płatnika składek ZUS (SDG, art. 44, ust.1-3). Obecnie urząd gminy musi
przesłać do odpowiednich organów dołączone wnioski wraz z dokumentami nie
później niż w ciągu 3 dni (ilustracja 5).
Ilustracja 5. Procedura administracyjna dla „wniosku rozszerzającego”
Źródło: S.Koroluk, Ewidencja działalności gospodarczej, Wydział Prawa Uniwersytetu Gdańskiego,
http://prawo.univ.gda.pl/koroluk/ (stan na październik 2005)
Wnioskodawca kieruje do ewidencji lub
sądu rejestrowego wniosek wraz
z – wnioskiem o nadanie REGON-u
i zgłoszeniem do ewidencji podatników
Organ ewidencyjny
(lub sąd rejestrowy) dokonują wpisu
przedsiębiorcy do ewidencji działalności
gospodarczej
(lub rejestru przedsiębiorców)
Po dokonaniu wpisu
organ ewidencyjny
(lub sąd rejestrowy)
kieruje wniosek
o nadanie REGON-u
do urzędu statystycznego,
zaś zgłoszenie do ewidencji
podatników – do
właściwego urzędu
skarbowego
Urząd skarbowy
dokonuje wpisu
do ewidencji
podatników
i nadaje
przedsiębiorcy
numer NIP
Urząd
statystyczny
nadaje numer
REGON i wydaje
zaświadczenie
o wpisie
Rozdział 2. Rejestracja działalności gospoarczej
41
Krok
4
Krok
5
Krok
6
W ciągu 14 dni od otrzymania zaświadczenia o wpisie do
Ewidencji Działalności Gospodarczej przedsiębiorca (gdy nie
skorzystał z „wniosku rozszerzającego”) zobowiązany jest do
dokonania zgłoszenia podmiotu gospodarczego w odpowiednim
urzędzie statystycznym. W tym celu należy wypełnić wniosek o wpis do Krajowego
Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej REGON (formularz RG-
1). Gdy nowopowstały podmiot gospodarczy prowadził będzie więcej niż trzy
rodzaje działalności gospodarczej należy dodatkowo wypełnić załącznik (formularz
RG-RD). Urząd statystyczny jest zobowiązany w ciągu 14 dni nadać numer
identyfikacyjny REGON, przy czym w dużych ośrodkach miejskich numer ten
wydawany jest od ręki. Uzyskanie numeru REGON jest bezpłatne3.
Istotne z punktu widzenia dalszej procedury uruchamiania
działalności gospodarczej jest wyrobienie pieczątki firmowej (będzie
ona potrzebna w banku oraz w ZUS). Koszt jej wyrobienia to około
25–45 zł (w zależności od rodzaju, rozmiaru i umieszczenia na niej
elementów dekoracyjnych, np. logo). Przepisy prawne nie regulują treści, jakie
powinna zawierać pieczątka firmowa, niemniej jednak należy na niej podać nie
tylko łalności gospodarczej (data ta nie musi dotyczyć roku,
w którym dokonywane jest zgłoszenie, jednak będzie ona istotna dla urzędu
skarbowego oraz prowadzenia księgowości firmy).
Przedsiębiorca rejestrujący jednoosobową działalność gospodarczą lub spółkę
cywilną może również złożyć tzw. „wniosek rozszerzający”, w którym do wniosku
podstawowego może dołączyć (PDG, art. 7b, ust. 4):
• wniosek o wpis do rejestru REGON;
• zgłoszenie identyfikacyjne lub aktualizacyjne NIP.
Dodatkowo od 1 stycznia 2007 roku wniosek rozszerzający może również dotyczyć
zgłoszenia płatnika składek ZUS (SDG, art. 44, ust.1-3). Obecnie urząd gminy musi
przesłać do odpowiednich organów dołączone wnioski wraz z dokumentami nie
później niż w ciągu 3 dni (ilustracja 5).
Ilustracja 5. Procedura administracyjna dla „wniosku rozszerzającego”
Źródło: S.Koroluk, Ewidencja działalności gospodarczej, Wydział Prawa Uniwersytetu Gdańskiego,
http://prawo.univ.gda.pl/koroluk/ (stan na październik 2005)
Wnioskodawca kieruje do ewidencji lub
sądu rejestrowego wniosek wraz
z – wnioskiem o nadanie REGON-u
i zgłoszeniem do ewidencji podatników
Organ ewidencyjny
(lub sąd rejestrowy) dokonują wpisu
przedsiębiorcy do ewidencji działalności
gospodarczej
(lub rejestru przedsiębiorców)
Po dokonaniu wpisu
organ ewidencyjny
(lub sąd rejestrowy)
kieruje wniosek
o nadanie REGON-u
do urzędu statystycznego,
zaś zgłoszenie do ewidencji
podatników – do
właściwego urzędu
skarbowego
Urząd skarbowy
dokonuje wpisu
do ewidencji
podatników
i nadaje
przedsiębiorcy
numer NIP
Urząd
statystyczny
nadaje numer
REGON i wydaje
zaświadczenie
o wpisie
Rozdział 2. Rejestracja działalności gospoarczej
41
Krok
4
Krok
5
Krok
6
W ciągu 14 dni od otrzymania zaświadczenia o wpisie do
Ewidencji Działalności Gospodarczej przedsiębiorca (gdy nie
skorzystał z „wniosku rozszerzającego”) zobowiązany jest do
dokonania zgłoszenia podmiotu gospodarczego w odpowiednim
urzędzie statystycznym. W tym celu należy wypełnić wniosek o wpis do Krajowego
Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej REGON (formularz RG-
1). Gdy nowopowstały podmiot gospodarczy prowadził będzie więcej niż trzy
rodzaje działalności gospodarczej należy dodatkowo wypełnić załącznik (formularz
RG-RD). Urząd statystyczny jest zobowiązany w ciągu 14 dni nadać numer
identyfikacyjny REGON, przy czym w dużych ośrodkach miejskich numer ten
wydawany jest od ręki. Uzyskanie numeru REGON jest bezpłatne3.
Istotne z punktu widzenia dalszej procedury uruchamiania
działalności gospodarczej jest wyrobienie pieczątki firmowej (będzie
ona potrzebna w banku oraz w ZUS). Koszt jej wyrobienia to około
25–45 zł (w zależności od rodzaju, rozmiaru i umieszczenia na niej
elementów dekoracyjnych, np. logo). Przepisy prawne nie regulują treści, jakie
powinna zawierać pieczątka firmowa, niemniej jednak należy na niej podać nie
tylko oznaczenie przedsiębiorcy (imię i nazwisko przedsiębiorcy, nazwę
przedsiębiorstwa) i adres siedziby (dane teleadresowe), ale również warto jest podać
numer NIP i REGON.
Kolejnym krokiem jest otwarcie firmowego rachunku bankowego.
Przedsiębiorca jest bowiem zobowiązany do dokonywania płatności za
pośrednictwem rachunku bankowego na rzecz fiskusa, ZUS, ale
również w każdym przypadku, gdy stroną transakcji jest inny przedsiębiorca i/lub
gdy wartość transakcji przekracza równowartość 15 tys. euro (SDG, art. 22, ust. 1).
Konto firmowe w przeciwieństwie do konta osobistego nie jest
obciążane podatkiem od zysków z oszczędności (tzw. podatek Belki).
Zyski te należy wykazywać w prowadzonej w firmie księgowości
podatkowej, dlatego należy pamiętać o konieczności posiadania
wyciągów bankowych.
Wybór najkorzystniejszego banku zależy przede wszystkim od wysokości opłat
za prowadzenie rachunku oraz za przelewy, w tym przelew do ZUS i urzędu
skarbowego (banki przeciętnie pobierają za takie przelewy 1 zł), jak również opłat
za wystawienie i przesłanie wyciągów miesięcznych, które będą podstawą do
prowadzenia księgowości firmy. Ważna jest również dostępność oferowanych usług
3 Więcej na ten temat zob.: Ustawa z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej, Dz.U. Nr 88, poz.
439 z późn. zm.
Krzysztof Wach – Jak założyć własną firmę w Polsce
42
Krok
7
bankowych, a najdogodniejszą pod tym względem formą będzie konto internetowe.
Założenie konta bankowego dla firmy jest w większości banków bezpłatne, jednak
są i takie, które pobierają opłatę około 50 zł. Do wypełnionego wniosku o otwarcie
rachunku (z reguły są dostępne na witrynach internetowych banków) należy
dołączyć następujące kserokopie dokumentów:
• kserokopia dowodu osobistego (przy nowych formatach dowodów wymagane
jest powiększenie),
• kserokopia zaświadczenia o wpisie do Ewidencji Działalności Gospodarczej,
• kserokopia zaświadczenia o nadaniu numeru identyfikacyjnego REGON,
• kserokopia decyzji w sprawie nadania numeru identyfikacji podatkowej NIP-4.
Na wniosku należy odbić pieczątkę firmową. Bank zobowiązany jest wydać
zaświadczenie o otwarciu rachunku, które będzie potrzebne podczas wizyty
w urzędzie skarbowym. Numer rachunku bankowego należy również podać
w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych.
W ciągu 7 dni od daty otrzymania potwierdzenia o wpisie do
Ewidencji Działalności Gospodarczej należy zgłosić się do
właściwego ze względu na miejsce zamieszkania urzędu skarbowego.
Jeżeli data rozpoczęcia działalności gospodarczej jest inna niż data dokonania wpisu
do urzędu skarbowego należy zgłosić się co najmniej na jeden dzień przed
faktycznym rozpoczęciem działalności. W tym wypadku w urzędzie skarbowym
należy złożyć pisemne oświadczenie, iż w przedmiotowym okresie nie była
prowadzona działalność gospodarcza. W urzędzie skarbowym należy uregulować
trzy kwestie:
• złożyć wniosek o nadanie lub aktualizację numeru NIP,
• dokonać rejestracji na potrzeby podatku VAT,
• wybrać formę opodatkowania.
Numer NIP nadawany jest podatnikom przy pierwszym podjęciu
zatrudnienia lub otrzymywaniu świadczeń socjalnych. Z reguły posiada
go większość przedsiębiorców uruchamiających własną działalność
gospodarczą. Jego posiadanie jest warunkiem otworzenia konta
bankowego, którego numer należy podać w urzędzie skarbowym. Jeśli
przedsiębiorca rozpoczynający działalność nie posiada numeru NIP
powinien najpierw dokonać zgłoszenia w urzędzie skarbowym celem
uzyskania numeru NIP, a następnie dopiero otworzyć rachunek
bankowy. W tym wypadku jednak wymagane będzie ponowne złożenie
w urzędzie skarbowym zgłoszenia identyfikującego celem aktualizacji
danych. W pierwszym zgłoszeniu należy w takim wypadku podać numer
konta osobistego.
Rozdział 2. Rejestracja działalności gospoarczej
43
Jednoosobowi przedsiębiorcy zobowiązani są do złożenia formularza
„Zgłoszenie identyfikacyjnego lub aktualizacyjnego osoby fizycznej prowadzącej
samodzielną działalność gospodarczą” (formularz NIP-1). Dodatkowo, gdy
przedsiębiorca posiada więcej niż jeden rachunek bankowy powinien złożyć
załącznik NIP-B. Analogicznie w wypadku więcej niż jednego miejsca prowadzenia
działalności należy złożyć załącznik NIP-C4. Zgłoszenie identyfikacyjne lub
aktualizacyjne jest wolne od opłat. Decyzja w sprawie nadania numeru identyfikacji
podatkowej wystawiana jest przez urząd skarbowy na formularzu NIP-4.
Rozpoczynając działalność gospodarczą należy również rozważyć możliwość
rejestracji na potrzeby podatku VAT. Płatnikiem tego podatku są wszyscy
przedsiębiorcy dla których nie przewidziano zwolnienia. Ze zwolnienia
podmiotowego mogą skorzystać ci przedsiębiorcy, których roczne obroty nie
przekraczają równowartości 10 000 euro (w 2005 roku jest to kwota 43 800 zł).
Zwolnienia przedmiotowe uzależnione są natomiast od rodzaju wykonywanych
przez firmę czynności gospodarczych i obejmują określone w przepisach rodzaje
działalności (m.in. edukacja, ochrona zdrowia)5. W celu rejestracji na potrzeby
podatku VAT należy wypełnić formularz VAT-R. Przedsiębiorcy planujący
sprzedawać towary lub świadczyć usługi w pozostałych krajach członkowskich Unii
Europejskiej muszą dodatkowo wypełnić formularz VAT-R/UE, który pozwoli na
posługiwanie się w dokonywanych transakcjach wewnątrzwspólnotowych numerem
NIP-UE. Opłata za rejestrację na potrzeby podatku VAT wynosi 152 zł. Urząd
skarbowy w ciągu 14 dni jest zobowiązany przesłać potwierdzenie zarejestrowania
podmiotu jako podatnika VAT czynnego lub zwolnionego (formularz VAT-5).
Przedsiębiorcy wybierający zwolnienie z VAT powinni wypełnić formularz VAT-6.
Przedsiębiorcy, których wysokość rocznej sprzedaży na rzecz osób fizycznych
przekracza wartość 20 000 zł mają obowiązek posiadania kas fiskalnych, które
podlegają zgłoszeniu we właściwym urzędzie.
Przedsiębiorcy rejestrujący się jako podatnicy VAT, którzy jednocześnie
świadczą usługi lub sprzedają towary zwolnione z opodatkowania muszą
zwrócić się z prośbą do naczelnika właściwego urzędu skarbowego
o sporządzenie protokołu określającego procentowy udział sprzedaży
opodatkowanej w ogólnej kwocie sprzedaży. Podanie takie składa się na
dziennik podawczy wraz z opłatą w formie znaczka skarbowego
w wysokości 5 zł. Podpisanie protokołu następuje po rozpatrzeniu
wniosku w terminie ustalonym z przedsiębiorcą.
4 Więcej na ten temat zob.: Ustawa z dnia 13 października 1995 roku o zasadach ewidencji i
identyfikacji podatników i płatników, Dz.U. Nr 142, poz. 702 z późn. zm.
5 Więcej na ten temat zob.: Ustawa z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług, Dz.U. Nr
poz. z późn. zm.
Krzysztof Wach – Jak założyć własną firmę w Polsce
44
Krok
8
Krok
9
Krok
10
Krok
11
W urzędzie skarbowym należy również zadeklarować przed rozpoczęciem
działalności gospodarczej (lub przy zmianie do 20 stycznia) wybór formy
opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przedsiębiorcy mogą
wybrać jedną z trzech form:
• karta podatkowa,
• ryczałt ewidencjonowany,
• zasady ogólne.
W celu wyboru karty podatkowej należy wypełnić formularz PIT-16, natomiast
wybór pozostałych dwóch form musi być zgłoszony w zależności od właściwego
urzędu skarbowego bądź w formie oświadczenia bądź na wniosku zgłoszeniowym
opracowanym przez dany urząd.
W ciągu 7 dni od podjęcia działalności gospodarczej, czyli daty
zadeklarowanej na zgłoszeniu w urzędzie skarbowym przedsiębiorca
zobowiązany jest do rejestracji na potrzeby ubezpieczeń społecznych.
W tym celu należy we właściwym ze względu na miejsce
zamieszkania Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych złożyć odpowiednie formularze,
m.in.:
• ZUS ZFA – zgłoszenie płatnika składek będącego osobą fizyczną,
• ZUS ZUA – zgłoszenie do ubezpieczenia społecznego,
• ZUS ZZA – zgłoszenie do ubezpieczenia zdrowotnego.
Formularza ZUS ZUA nie muszą składać przedsiębiorcy, dla których działalność
gospodarcza jest dodatkowym zajęciem.
Jeżeli wybrana przez przedsiębiorcę działalność gospodarcza jest
działalnością reglamentowaną należy uzyskać odpowiednie koncesje,
licencje, zezwolenia lub zgodę. W tym celu należy zwrócić się z
odpowiednim wnioskiem do właściwego organu. Zalecane jest uzyskanie promesy
przed rozpoczęciem działalności gospodarczej. Działalność regulowana podlega
natomiast zgłoszeniu w formie oświadczenia o spełnieniu wszystkich
przewidzianych przepisami warunków jej prowadzenia6.
Wizyta w lokalnej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej (SANEPID)
jest wymagana w ciągu 14 dni od rozpoczęcia działalności
gospodarczej, jeżeli działalność gospodarcza dotyczy gastronomii oraz
sektora spożywczego (np. sklep spożywczy, restauracja). W tym celu należy
wypełnić odpowiedni formularz zgłoszeniowy dostępny na stronie internetowej
właściwej inspekcji7.
Jeżeli przedsiębiorca zatrudnia pracowników musi złożyć wniosek
do Państwowej Inspekcji Pracy, której zadaniem jest sprawowanie
kontroli nad przestrzeganiem przez pracodawców prawa pracy oraz
przepisów, zasad bezpieczeństwa i higieny pracy. Wnioski w formie
elektronicznej są dostępne na stronie internetowej właściwego inspektoratu
okręgowego8.
6 Kwestie te zostały szczegółowo omówione w rozdziale pierwszym tej publikacji.
7 np. Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w Krakowie, www.wsse.krakow.pl.
8 Państwowa Inspekcja Pracy: www.pip.gov.pl; Okręgowy Inspektorat Pracy w Krakowie:
www.krakow.oip.pl.
Rozdział 2. Rejestracja działalności gospoarczej
45
Krok
12
Warto jest również ubezpieczyć firmę ze względu na włamania,
które są nagminne na dzień przed jej otwarciem (głównie dotyczy to
sklepów, kafejek internetowych). Na rynku ubezpieczeniowym
oferowanych jest kilka bardzo atrakcyjnych i kompleksowych ofert
ubezpieczeniowych dla małych i średnich firm, które warto rozważyć. Należy
również pomyśleć o zabezpieczeniach przeciw włamaniowych lub
antykradzieżowych, zwłaszcza uwzględniając fakt, iż kradzieże w sklepach są
pospolite
.
2.3. Rejestracja spółek handlowych
Uruchomienie działalności gospodarczej w formie spółki handlowej wymaga
nie tylko zdecydowanie większego nakładu kapitału, ale i większych formalności,
niż prowadzenie działalności gospodarczej w formie jednoosobowego
przedsiębiorstwa prywatnego czy spółki cywilnej. Procedura uruchamiania
działalności w tym wypadku jest analogiczna do omówionej wcześniej, przy czym
znacząca różnica dotyczy organu rejestracyjnego oraz sporządzenia umowy spółki
(ilustracja 6). Spółki handlowe podlegają rejestracji w Krajowym Rejestrze
Sądowym (KRS), który prowadzony jest przez właściwe ze względu na miejsce
siedziby spółki sądy rejonowe.
Umowa spółki musi być zawarta na piśmie dla celów dowodowych (spółka
jawna), przy czym w niektórych wypadkach dodatkowo w formie aktu notarialnego
(spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością), w innych z kolei wymagany jest statut spółki w formie aktu
notarialnego (spółka akcyjna, spółka komandytowo-akcyjna). Oznacza to, iż
zawiązanie spółek handlowych (poza spółką jawną) wymaga kontaktu z notariuszem
oraz ewentualnie radcą prawnym. W wypadku spółek, w których określony jest
minimalny kapitał zakładowy (spółka akcyjna, spółka komandytowo-akcyjna,
spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) wymagana jest wpłata kapitału na
rachunek bankowy oraz złożenie u notariusza oświadczenia o wpłacie kapitału.
Koszt sporządzenia aktu notarialnego (oraz odpisów) obejmujący taksę notarialną
powiększoną o podatek VAT oraz podatek od czynności cywilnoprawnych wynosi
od 1500 do 3000 zł9. Na zebraniu założycielskim należy powołać pierwszy zarząd,
wyłonić prezesa oraz ustanowić radę nadzorczą i/lub komisję rewizyjną (jeśli
wymaga tego ustawa lub umowa spółki).
Do rejonowego sądu gospodarczego, będącego organem rejestrowym, należy
zgłosić się w ciągu 7 dni od podpisania umowy spółki. Krajowy Rejestr Sądowy jest
bazą danych składającą się z trzech osobnych rejestrów:
• rejestru przedsiębiorców,
9 Szerzej na ten temat zob.: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 kwietnia 1991 roku w
sprawie taksy notarialnej, Dz.U. Nr 33 poz . 146 z póżn. zm. ...

Ciąg dalszy w pliku do pobrania.

wkuwanko.pl