Kategorie materiałów Ekonomia

Przedmiot: Zarządzanie przedsiębiorstwem Wróć do kategorii

Majątek obrotowy

plik Pobierz Majatek obrotowy.txt



MAJĄTEK OBROTOWY

T 1. Pojęcia.

T 2. Podstawowe ekonomiczne zużycia materiałów.

T 3. Zapasy materiałowe.

T 4. Ekonomika zaopatrzenia.

T 1. Pojęcia

Majątek obrotowy – majątek, który zużywa się w procesie produkcyjnym w sposób jednorazowy, którego cechy fizyko – chemiczne przechodzą na gotowy wyrób.

Co składa się na rzeczowy majątek obrotowy?

Rzeczowy majątek obrotowy składa się z:

1. zapasy materiałowe,

2. zapasy produkcji niezakończonej

3. zapasy wyrobów gotowych.

1 i 2 są ściśle związane z realizacją wytworzenia wyrobów i określone są mianem zapasów produkcyjnych. Różnią się od zapasów towarowych, które obejmują wyroby gotowe i towary handlowe.

W przedsiębiorstwach handlowych występują dwie grupy zapasów:

1. materiały o charakterze pomocniczym,

2. towary.

Wymienione składniki zapasów materiałowych, produkcyjnych i wyrobów gotowych są efektami struktury przepływu strumieni majątku rzeczowego w procesie zaopatrzenia, produkcji i zbytu.

Chodzi tu o fazy cyklu produkcyjnego, ruchu okrężnego kapitału, które w procesie produkcji przechodzą określone fazy (zaopatrzenia, produkcji i zbytu).

Funkcje zapasów są różne.

Są systemy wytwarzania, tzw. ssące (system japoński), które zakładają minimum zapasów, które wiąże się z wysoką jakością.

Współzależność: minimum zapasów i zero braków (filary systemu Toyoty).

Tutaj rola zapasów jest mała, ponieważ zero braków w procesie wytwarzania nie wymaga utrzymania zapasów. System Toyoty nie rozpowszechnił się jeszcze wszędzie.

W systemach tłoczących zapasy odgrywają różne funkcje, role:

1. Zapewniają ochronę procesów gospodarczych przed ich zakłóceniami i stabilizacją tych procesów.

Przejawia się to w ciągłości produkcji wyrobów, świadczenia usług i wysokim poziomie obsługi odbiorcy.

2. Zapobieganie zakłóceniom w funkcjonowaniu całej ekonomiki przedsiębiorstwa – zapewniają pełne wykorzystanie czynników (pracy ludzkiej i majątku obrotowego) oraz utrzymanie pewnego poziomu produkcji (określonego poziomu obsługi ludności) (???).

Są to funkcje pozytywne, ale zapasy mają także ujemne cechy wpływające na ekonomikę produkcji:

1. kapitałochłonność,

2. kosztotwórczość.

Wymagają one od przedsiębiorstwa zaangażowania znaczących kapitałów, wiążą środki finansowe na dłuższy czas i obniżają płynność finansową (zwłaszcza krótkookresową).

Tworzenie i utrzymanie, wyczerpywanie zapasów wiąże się z ponoszeniem dużych kosztów, których wielkość ocenia się dzisiaj na około 25 – 35 % wartości zapasów rocznie (koszty utrzymania zapasów). Gdy jest inflacja to te koszty rosną.

Podstawowym warunkiem racjonalności zapasów jest optymalizacja kształtowania ich wielkości i struktury.

Najważniejszym źródłem efektywnego gospodarowania w przedsiębiorstwie jest efektywne gospodarowanie materiałami. Materiały stanowią w wielu firmach 70 % kosztów, są wiec głównym źródłem kosztów; w wielu przedsiębiorstwach mają charakter kosztotwórczy.

Stąd definicja postępu technicznego nie bez przyczyny zawiera elementy poprawy czy zmian w technologii, ale też czynnik ekonomiczny, tj. obniżenie kosztów materiałów.

Stopień efektywności wykorzystania środków obrotowych, zapasów, mierzy się głównie przy pomocy rachunku produktywności. Polega on na porównaniu nakładów materiałowych z efektami produkcyjnymi. Są to tzw. wskaźniki materiałochłonności.

Wyróżnia się:

1. materiałochłonność całkowitą produkcji,

2. materiałochłonność jednostkową produkcji.

Materiałochłonność całkowita to relacja wartości zużytych materiałów (globalnie) do ogólnych rozmiarów produkcji przedsiębiorstwa. Chodzi o określenie ile wartości materiałów przypada na jednostkę produkcji łącznie.

Materiałochłonność jednostkowa – wielkość nakładów materiałów niezbędnych do wytworzenia jednostki wyrobu o danych parametrach jakościowych.

Oprócz wskaźników materiałochłonności w literaturze jest cała gama syntetycznych i szczegółowych mierników badania efektywności wykorzystania materiałów.

Wszystkie te metody służą jednemu celowi: wykryciu możliwości obniżki zużycia oraz wskazania przedsięwzięć, innowacji, które mogą się przyczynić do obniżki nakładów materiałowych, ich minimalizacji.

W zarządzaniu przedsiębiorstwem – gospodarowaniu środkami obrotowymi - ważną rolę odgrywają badania kompleksowe, które obejmują nakłady materiałowe i energetyczne, nie tylko na produkcję, ale i na ponoszone w okresie eksploatacji wyrobu, w relacji do uzyskanych efektów użytkowych. Spośród wszystkich wskaźników wykorzystania zasobów materiałów, surowców można tu wymienić kompleksowe wskaźniki zużycia energii.

Badanie materiałochłonności winno wskazać w efekcie, jakie trzeba podjąć decyzje, jakie innowacje, by zmniejszyć materiałochłonność wyrobów.

Jakie czynniki mają wpływ na obniżenie materiałochłonności?

Na obniżenie materiałochłonności wpływa:

1. postęp konstrukcyjny,

2. normalizacja i unifikacja,

3. postęp technologiczny,

4. odpowiedni dobór materiałów.

Ad.1.)

Wprowadzenie konstrukcji materiałooszczędnych wiąże się z wieloma konkretnymi działaniami, które trzeba podjąć:

1. Analiza wartości – ma wskazać, jakie funkcje spełnia wyrób, jakie koszty trzeba ponieść by te funkcje były spełnione, jakie spełnia funkcje podstawowe, dodatkowe i zbędne. Co trzeba zrobić, by umocnić funkcje podstawowe, ograniczyć dodatkowe i wyeliminować całkowicie zbędne.

W ten sposób analiza wartości w wielu firmach przyniosła olbrzymie oszczędności materiałowe i obniżkę kosztów (nawet o 70 % dotychczasowych kosztów) i przynosi olbrzymie efekty.

2. Wybór optymalnych zasad techniczno – fizycznych funkcjonowania wyrobu i metod obliczeń.

3. Miniaturyzacja wymiaru wyrobów oraz obniżenie stopnia złożoności wyrobu i stopnia skomplikowania kształtów jego poszczególnych części składowych.

4. Wybór właściwych materiałów – chodzi tu o materiały najbardziej wydajne, które spełniają swoje funkcje mimo zmniejszenia ich zużycia.

Ad.2.)

Normalizacja jest procesem tworzenia jednolitych kryteriów dotyczących czynności i właściwości przedmiotów.

Unifikacja – metoda normalizacji, prowadząca do zmniejszenia różnorodności odmian przedmiotów i czynności.

W gospodarowaniu materiałami istotne znaczenie mają wyżej wymienione pojęcia.

Jeśli chodzi o normalizację wyrobów wyróżnić możemy: normy państwowe i ponadpaństwowe (przystępując do UE musimy liczyć się z przyjęciem norm ponadpaństwowych).

Unifikacja części oznacza możliwość ich stosowania w innych wyrobach.

W skutek działań normalizacyjnych można wydłużyć serię produkowanych części, może to dać możliwość zastosowania lepszych technologii, poprawy jakości i obniżenia kosztów.

Ad.3.)

Metody i sposoby obróbki materiałów określa technologia.

W czym wyraża się postęp technologiczny w dziedzinie gospodarki materiałowej?

Postęp technologiczny wyraża się we wprowadzonych nowych technologii

1. bezodpadowych i tzw. kontroli nieniszczących,

2. nisko - energochłonnych technologii,

3. optymalizacji cięcia i rozkroju materiałów,

4. wprowadzenie metod automatycznej kontroli jakości i technologii dokładnego formowania detali,

5. wprowadzenie technologii opartych na przetwórstwie surowców i materiałów odpadowych.

Ad. 4.)

Dobór polega na opracowaniu wariantów wsadów, kompozycji surowcowych i materiałowych oraz ich wdrożeniu do produkcji.

Ukształtowanie struktury wariantu materiałowego następuje w wyniku zastosowania składu zarówno o charakterze substytutu jak i w wyniku komplementarnego montażu, który wyraża się w upraszczaniu, kombinowaniu i wzbogacaniu jakiegoś wariantu.

Ważną dziedziną racjonalnego gospodarowania materiałami (gospodarki materiałowej) jest badanie ich wykorzystania i ustalenia przyczyn ich nadmiernego zużycia.

Instrumenty mające za zadanie ustalenia czy zużycie jest nadmierne:

1. normowanie zużycia,

2. procesy kontroli zużycia materiałów.

Celem normowania zużycia jest ustalenie najbardziej celowego poziomu nakładów materiałowych w produkcji. Efektem tego procesu normowania jest norma zużycia, która określa ekonomicznie uzasadniony poziomu nakładu materiałowego na jednostkę wyrobu.

Z jakich elementów składa się norma zużycia?

Norma zużycia:

1. nakład materiałowy ( przedmiot normy )

2. odniesienie normy, czyli produktu na który jest zużywany materiał.

Funkcje normy:

1. planistyczna,

2. kontrolno – analityczna.

Jakim celom służą te funkcje?

Funkcja planistyczna – normy służą do planowania zużycia oraz kosztów materiałowych i sterowania zapasami.

Funkcja kontrolno – analityczna służy do określenia poziomu zużycia faktycznego, materiałochłonności wyrobu, oraz ustalenia nieprawidłowości w procesie produkcyjnym.

Ogólna postać analityczna normy obejmuje:

1. normę zużycia materiałów,

2. zużycie teoretyczne,

3. straty produkcyjne,

4. odpady.

Zużycie teoretyczne – ta część materiału, która została przekształcona w substancję wyrobu.

Straty produkcyjne – ilość materiałów, które zostały odrzucone i nie można ich spożytkować w innych procesach.

Odpady – ilość materiałów, które nie są zużyte w danym procesie, ale można je zużytkować w innych procesach.

Najważniejsze zasady normowania zużycia:

1. stosowanie dokładnej analizy ekonomiczno- technicznej warunków produkcji,

2. dobór właściwych metod normowania,

3. analiza i aktualizacja kompletności norm zużycia,

4. uwzględnienie konkretnych potrzeb użytkowników bazy normatywnej.

Grupy metod normowania:

I metody statystyczne

II metody techniczne.

Metoda statystyczna – typowa metoda ekstrapolacji. W niej normy określa się na podstawie zużycia materiałowego w poprzednich okresach sprawozdawczych (ekstrapolacja prosta – nie stosuje się tu żadnych analiz czynników, które mają wpływ na wielkość zużycia).

Metoda techniczna ( dawniej nazywana technicznie uzasadnioną), polega na analitycznym rozbiorze normy na składniki elementarne i określeniu, jaki te elementy mają wpływ na poziom zużycia materiałów.

W ramach metody technicznej stosuje się następujące metody szczegółowe:

1. metoda analityczno – obliczeniowa - przy pomocy wzorów matematycznych z uwzględnieniem literatury fachowej i różnych parametrów,

2. metoda doświadczalno – laboratoryjna – polega na badaniach laboratoryjnych zużycia materiałów, surowców itp.,

3. metoda doświadczalna – produkcyjna, w której norma zużycia jest określona na podstawie pomiarów, prób wykonywanych w warunkach produkcyjnych.

W jakiej formie jest realizowana kontrola zużycia materiałów?

Formy:

1. kontrola wstępna – polega na dysponowaniu materiałami na podstawie limitów poboru ustalonych według norm zużycia i zadań produkcyjnych,

2. kontrola bieżąca – polega na sprawdzaniu przestrzegania reżimu technologicznego przez wykonawców, zasad postępowania z odpadami, zasad transportowania określonych materiałów i kontroli magazynowania,

3. kontrola wynikowa – rozliczenie zużycia materiałów i określenie faktycznego zużycia jednostkowego oraz odchylenia od norm zużycia.

_______________________________________________

więcej materiałów i notatek na www.wkuwanko.pl

Wkuwanko.pl jako podmiot świadczący usługę hostingu materiałów edukacyjnych nie ponosi odpowiedzialności za ich zawartość.

Aby zgłosić naruszenie prawa autorskiego napisz do nas.

ikona Pobierz ten dokument

Wróć do kategorii

wkuwanko.pl

Wasze komentarze: dodaj komentarz

  • Nie ma jeszcze komentarzy do tego materiału.

Materiały w kategorii Zarządzanie przedsiębiorstwem [115]

  • podgląd pobierz opis 01.Ekonomia, a ekonomika przedsiębiorstw
  • podgląd pobierz opis 02.Ryzyko, niepewność gospodarowania
  • podgląd pobierz opis 03.Rodzaje decyzji z zakresu polityki przedsiębiorstwa
  • podgląd pobierz opis 04.Omówić pojęcie i istotę managementu
  • podgląd pobierz opis 05.Przedsiębiorstwo – istota i cechy
  • podgląd pobierz opis 06.Cel ostateczny, przedsiębiorstwa i cele operacyjne
  • podgląd pobierz opis 07.Elementy otoczenia przedsiębiorstwa
  • podgląd pobierz opis 08.Przedsiębiorstwo i jego otoczenie dalsze i bliższe
  • podgląd pobierz opis 09.Grupy interesów a cele działalności przedsiębiorstwa
  • podgląd pobierz opis 10.Planowanie strategiczne i operacyjne w przedsiębiorstwie
  • podgląd pobierz opis 11.Co określa wizja (misja) firmy
  • podgląd pobierz opis 12.Jakie cele firmy są zawarte w jej wizji (misji)
  • podgląd pobierz opis 13. Niezbędność i pułapki planowania strategicznego w przedsiębiorstwie
  • podgląd pobierz opis 14. Cechy i metody planowania w przedsiębiorstwie
  • podgląd pobierz opis 15. Do jakich odbiorców kierowane są plany działalności przedsiębiorstwa
  • podgląd pobierz opis 16.Co to jest biznes plan i co zawiera
  • podgląd pobierz opis 17. Co to jest struktura organizacyjna przedsiębiorstwa
  • podgląd pobierz opis 18.Stryktura funkcjonalna i dywizjonalna w organizacji przedsiębiorstw
  • podgląd pobierz opis 19.Na czym polega i jak jest zbudowany system motywowania w przedsiębiorstwie
  • podgląd pobierz opis 20. Tradycyjne i nowoczesne podejście do kontrolowania w przedsiębiorstwie
[ Misja ] [ Regulamin ] [ Kontakt ] [ Reklama ]   © wkuwanko.pl 2008-2014 właściciel serwisu SZLIFF

Partnerzy: matzoo.pl matmag.pl tekstomania.pl batmat.pl onlinefm.pl pisupisu.pl grywalcy.pl Matematyka radio online